MEVLANA'DAN ALTIN SÖZLER        

 

 

 

"Gene gel! gene gel! her ne isen gene gel! kafirsen, atese tapiyorsan, puta tapiyorsan da, gene gel,
Bu bizim dergahimiz umutsuzluk dergahi degil,
Yüz kere tövbeni bozmussan da gene gel!"
                                                            Hz.Mevlana                                                                

YEDi ÖGÜT

Cömertlikte yardim etmede akar su gibi ol,

Sefkat ve merhamette günes gibi ol,

Baskalarinin kusurunu örtmede gece gibi ol,

Hiddet ve asabiyette ölü gibi ol,

Tevâzû ve alçakgönüllülükte toprak gibi ol,

Hosgörülükte deniz gibi ol,

Ya oldugun gibi görün,
Ya göründügün gibi ol !

 

( MEVLÂNÂ )

       

 

 

.................................................................

-O büyük hoş görüyle bir çağrı etmiş ise
“Gel, gel, ne olursan ol yine gel” demiş ise
Kucağını herkese açmak istemiş ise

Gel dediyse imansız gel demedi Mevlana!
Tövbe et dedi, öyle kal demedi Mevlana!

Dedi ki ey insanlar bu kapıdan girilir
Buradan girenlerin ümitleri dirilir
Bu dergah öyle dergah bunda güller derilir

Gülistana buyurun yol demedi Mevlana!
Kimseye başka dinden ol demedi Mevlana!

Allah’a çağırmıştı, çağırmadı kendine
İnsanları her dinden çağırmıştı bu dine
Gel, yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine

Gel dedi eski dinde kal demedi Mevlana!
Cisminle dön bir de ney çal demedi Mevlana!

Aşk tır ki...

      

http://www.cafeonbes.com/modules.php?name=asktirki SİTE ZİYARETE DEĞER GÜZELLİKTE..ALLAH RAZI OLSUN..

 

Nasip olurmuki Sultanım Haremgâhında can vermek

 

 

 

Sana sâlat ve selam Efendimize              Güllerin Gülü Gül Efendimize  (izlemek lütfen yukardaki yaziya tiklayiniz)           Namaz Koridoru: Sabır Koridoru Dervişin ancak sabredeni muradına ermiş. Sabır, kardelen coşkusu yaşamakla eşdeğer. Aynalara bakıp güzelleşmeyi ummak gibi, biraz delice! Yalnız, veren O olduktan sonra, ölsek ne gâm. "Dönen alçak olsun" deyip söz vermişsek, sabır mihenk taşımızdır artık. Bütün heveslerimizi kırsa da ahvâlimiz, çamurun bile şekil aldığını, alıp da ahsen-i takvim sırrına mazhar olduğunu hatırlamak ümitlerimizin yağız atı oluyor. İşte namaz, çile ve aşk koridorunda sabır taşı gibi elimizden tutan, tutup da arş-ı âlaya yükselten bir helezon oluveriyor yakalayabilene!           SENI kaybeden neyi bulur ? SENI kazanan neyi kaybeder ?     Ya$amak ama Inadina...   Agitlar yakarim....Destanlar yazarim....Siirler Okurum...Türküler söylerim sevdigim yanliz senin icin...   Yasamaksa herkesin inadina yasamaktir benimkisi...   Allah A$ki ile yanip tutusan Gönlüm   Herseyden vazgectirir beni   ...   Yasamaksa Inadina   Sevmekse Allah icin   Ya Sabretmek?   --->Büyüklüktür<---     Güleceksin  Inadina I$te Hayat Budur...   (Allah A$ki ile Yansin Yürekler)        “Nasihat istersen ölüm yeter. Evet, ölümü düşünen, dünya sevgisinden kurtulur ve ahiretine ciddî çalışır.” “Dost istersen Allah yeter. Evet o dost ise, herşey dosttur.”   “Düşman istersen nefis yeter. Evet kendini beğenen, belâyı bulur zahmete düşer; kendini beğenmeyen, safayı bulur, rahmete gider.”           Zulmü alkislayamam, zalimi asla sevemem, Gelenin keyfi için geçmise kalkip sövemem. Biri ecdadima saldirdi mi hatta bogarim.. - Bogamazsin ki! - Hiç olmazsa yanimdan kovarim. Üç buçuk soysuzun ardinda zagarlik yapamam; Hele hak namina haksizliga ölsem tapamam. Yumusak basli isem, kim dedi uysal koyunum? Kesilir belki, fakat çekmeye gelmez boynum. Kanayan bir yara gördüm mü yanar ta cigerim, Onu dindirmek için kamçi yerim, çifte yerim. Adam aldirmada gec git, diyemem, aldiririm Çignerim, çignenirim, hakki tutar kaldiririm. MEHMET AKİF ERSOY Seven O Sevdiren O Özleten O Hatırlatan O Özleyince dua ettiren O , Sevmek ne güzel,Kimbilir sevmeyi yaradan nasıl güzell..!!!     Kuran-ı Kerim (Rahman suresi 37. Ayet) Bismillahirrahmanirrahim; Gökyüzü yarıldığı zaman açılmış bir gül halini aldığında. Başka hangi şeyle Rabbinizi yalanlamaya kalkışırsınız ? ( Rahman suresi: 37) .      Mevla Bilir YA   Vefasiz dost icin yanma bukadar Nankörlük beserin hamurunda var Gördügün yarayi sen yinede sar Kullar bilmesede Mevlâ bilir ya   Gönüller sarrafi neyler parayi  Bilir ki sahtedir dünya sarayi Yoksulun bagrinda binbir yarayi Kullar sarmasada Mevlâ sarar ya   Senki bozmadikca niyetlerini Uzatmaz kalbine seytan elini Temiz anlindaki ter bedelini Kullar vermesede Mevlâ verir ya   Öfkeye kapima sözü hos eyle Kur-ân`da Allah`in buyurugu böyle Amac ibadetse sakince söyle Kullar duymasada Mevlâ duyar ya      “Benim kalbim temiz” demek yeterli mi?   Günümüzde, “Benim kalbim temiz, zira ben insanları çok seviyorum, hep onlar için hayra koşuyorum.” diyen nice insan vardır. Halbuki temiz kalbin, öncelikle Allah’ı (cc) inkardan, tereddütten, şirkten arınmış olması gereklidir. İçinde küfrün kol gezdiği bir kalb ne kadar insanca davranışlar içinde de bulunsa temiz olamaz. Aslında insânî değerlere saygılı olmak çok önemlidir. Ancak hem o değerleri gerçek yüzleriyle idrak etme hem de bu idrakin sürekliliği, insanın insanlığının esası olan îmâna bağlıdır. Îmân olmayınca bütün iyilikler, güzellikler, fazîletler ya yalan veya süreksizdir. Dolayısıyla da değersizdir. bu arada imanı amelsiz, ameli de imansız düşünmek istenilen faydayı vermeyecektir.     Sevgili.... Ben Veysel’im Kenan ilinde hasretini soluyan Hırkana bürünürüm karanlıkta kaybolduğumda Dört taraftan vururlar beni Vururlarda söyletemezler sensizliği Sümeyye gibi develer ayırır bedenimi Hamza’yım Ey Sevgili, Uhud’dayım tam önündeyim Vahşinin mızrağı deler geçer yüreğimi Gelde okşa ne olur oyulmuş kalbimi Hint değil hasretin acıtır onu   Gittin ya Gül Yüzlü Sevgili Kırıldım gittiğinden beri Kırıldıkça yandı canım Çarmıha gerilen benim bedenim,  benim ellerim, benim ayaklarım Harami sofralarda sergilenen benim başım, Beni bir ağaca kıstırdılar Kör bir testereyle biçildim Ve Ağladım, kurudu gözpınarlarım Ağladım, hasretine türkü yaktım Ağladım, gel diye Ey Sevgili…   Ey Sevgili… Kırıldı mı dişin Dikenler acıttı mı ayaklarını Deve işkembeleri kirletti mi elbiselerini? Medine yolların da yoruldun mu? Tarif’te taşlar kanattı mı gül yanağını? Kırıldı mı kalbin bize, kırgın mısın Ey Sevgili? Şimdi bir şarkı düşer dilimize Bir Aşk iner yüreğimize Bir al tutar elimizden Bir af fermanı gelir ötelerden Bir sen gelirsin, Bir sen gelirsin Biz bin seviniriz; Sevgilim MUHAMMED diye Sevgilim MUHAMMED diye Meleklerle yarış ederiz;  Sevgilim MUHAMMED diye    Nur ve Gül Rengi değişti alemlerin tek bir gecede Cihana rahmet yağdı, gül yağdı hep nur yağdı, En güzel sancısıyla bir yetimin evinde Mekke'den çıkan nurla kainat aydınlandı, Gül ve nur yolunu kaybetmiş divaneleriz Ondört asırdır gül kokuna hasret çekeriz.. Suyun azizliği, gülün güzelliği senden Senden, rahmet oluşu yağmurun üstümüze, Narı var, nuru yok güneşin, ne varsa senden Asrın zulumatından çıkar bizi gündüze, Şimdi, ikliminde yanıp tutuşma zamanı Şimdi, Allah’ın boyasıyla boyanma anı.. Su hayatlığını kazandı pazartesinden Hazan ve hüzün bitti, gül ve nur devrindeyiz, Gül ki; kokmuş yüreklere amberdir teninden Nur ki; said olmuş, husrev olmuş izindeyiz! ”Nar nuru yakmaz”, nur narı da içine aldı Nur; ateşe su, senden bize nurlu gül kaldı.. Gül; candır, nur; canan, ikisi de sendendir Canisi olduk gülistanında güllerinin, Ayın ondördü yüzünün nişanesidir Mavileri solmuş olsa da umut şehirlerinin.. 'Zaman ihtiyarladıkça Kur'an gençleşiyor' Güllere can, nurlara nur katanlar geliyor.. Seyyidi olamadık biz nefislerimizin Hep ser sefil dolaştık dünya zindanlarında, Nuru yok, feri de kalmadı gözlerimizin Gül ve Nur arıyoruz saadet saraylarında, Pazarda şahımız köle diye satıldı Arştan ferşe çıkan elimizde niyaz kaldı..                       Medeniyet dediğin açmaksa bedeni ,desene yamyam senden daha Medeni        M.AKİF ERSOY

Hani bir büyük sıkıntı anında kırılır ya, yüreğinizdeki bütün aynalar:Kırılırda hani, kırık aynalarda oynaşır ya hayalleriniz. Ümitleriniz tökezler de hani, tereddütlere düşersiniz ya kimi zaman:Çırpınırsınız...

Hani çırpınırken uzanacak bir dost eli ararsınız, fakat bulamazsınız bir türlü; ve kala kalırsınız ya hani dertlerinizle baş başa, kimsesiz, dostsuz...Ozaman bilin ki Allah kimsesizlerin kimsesidir... Bilin ki Allah dosttur: "Dost istersiniz Allah yeter!"

Hani en soluksuz deminizde hayallerinizin kıyısına çömelip başınız ellerinizin arasında sevginize ağıt yakarsınız ya...

Hani çözümsüzlüğe çaresizliğe tıkanır da uçan kuştan teselli arar hale gelirsiniz ya bazen...

Hani yıllarınızı verdiğiniz yerde soluksuz kalıp yıllara kurban olursunuz da bir türlü anlaşılamamanın hicranına düşersiniz ya...

Hani kuşlar şen çığlıklarla uçup geçerken üstünüzden bir Zümrüd-ü Anka olup onlarla birlikte uçmak istersiniz ya: Uçmak değil, kendinizden kaçmak...

Hani kendi garipliğinizden, yalnızlığınızdan kaçmak istedikçe yalnızlığınıza, garipliğinize saplanırsınız ya boylu boyunca...

YALNIZ DEĞİLSİNİZ:Herkesin ve her şeyin bittiği anlarda da Allah var!

Öyle bir an gelir ki, koca kainatın içinde ufalıp zerreleştiğinizi idrak edersiniz. Bir yanınızda acziniz, bir yanınızda za'fınız, bir yanınızda fakrınız ve dolu dolu çaresizliğinizle baş başa kalırsınız...

İşte o an insanca iradenin çözüldüğü ve insanoğlunun kendinde vehmettiği gücün ayaklarına dolaştığı andır: O an gerçekten kulluk anıdır.

İradeniz çözülüp kendinizde vehmettiğiniz güçler ayağınıza dolandıkça derin aczinizle birlikte kulluğunuzu idrak edip Külli İrade Sahibine yönelin.

ŞİMDİ VAKİT DUA VAKTİDİR: "Duanız olmasaydı ne ehemmiyetiniz olurdu" buyuran Yaratıcı'ya iltica vakti...

Bütün kapıların kapandığını sandığınız anda dua kapısı ardına kadar açılır önünüzde, çarelerin bittiği yerde dua tek çare olarak karşınıza çıkar...

Çözümsüzlüğe tıkanıp uyuyamadığınız uzun gecelerden bir gece kalkın. Şebnemlerin sabah meltemiyle kucaklaştığı bu hasret vaktinde rahmetin ve şefkatin tecellisini yatakta bekleyin tembelliğinizi sürüyerek dirilin...

Uykusuz geçirdiğiniz koca bir elem gecesinde hangi problemi çözdüğünüzü düşünün. Kendinizi hırpalamanın dışında neye yaramış ki kuruntularınız, dertlenmenizle neyi halletmişsiniz?

Vah zavallı ben! Kendimde bir güç ve kudret vehmettikçe kudretim aczime çarpıp tuz-buz oluyor. Eğer idrak edebilseydim varlık sebebimi, gerçekten anlayabilseydim Rabbim gemisinde bir yolcu olduğumu, sırtımda dünya yüküyle kendime işkence eder miydim?

İstesek de, istemesek de dünya dönüyor, güneş doğuyor, yağmur yağıyor, rüzgar esiyor, çiçek açıyor... İstesek de, istemesek de yaşlanıyoruz.

Bir saniye öncesi kaybımız, bir saniye sonrası ise meçhulümüz: Elimizde sadece yaşadığımız "an" var. Ne kadar çaresisiz!

Öyleyse bırakalım her şeye hükmeden versin hakkımızda en hayırlı hükmü.

Atın sırtınızdan dünya elemini, durun Allah'ın huzuruna; sonra diz çökün önüne, boyun bükün. Hükme tabi olup elemlerden kurtulmak varken, kendimizi hüküm mevkiinde sayıp rezil olmak niye? Üstelik takatımız yükümüzü taşımaya etmiyor.

Bin hamal gibi vehimlerimi ömür boyu taşımaktan bıktım; Artık Yaradan'a tümden teslim olup "kullukta varlık" aramak istiyorum.

"Ya rab! Çaresi bulunan şeyde acze, bulunmayan şeyde ye'se düşürme bizi..." diye de dua ediyorum.
Zaten hayat da uzun bir duadır!

(Yavuz Bahadıroğlu)